লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা বিষয়ে চমুকৈ লিখা[2-3 Marks]
লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা (১৮৬৪–১৯৩৮) আছিল আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ এক বিৰল প্ৰতিভা। তেওঁৰ বহুমুখী প্ৰতিভাৰ বাবে তেওঁক ‘সাহিত্যৰথী’ আৰু ‘ৰসৰাজ’ উপাধিৰে বিভূষিত কৰা হয়। ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে ‘জোনাকী’ আলোচনীৰ জৰিয়তে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ নৱজাগৰণৰ ভেটি স্থাপন কৰা সাহিত্যিকসকলৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল অন্যতম প্ৰধান ব্যক্তি।
বেজবৰুৱাই অসমীয়া সাহিত্যৰ প্ৰায় সকলো বিভাগতে দক্ষতাৰে কলম চলাইছিল। তেওঁৰ হাততেই অসমীয়া চুটিগল্পই পূৰ্ণাঙ্গ ৰূপ লাভ কৰে। ‘কদম কলি’, ‘পদ্ম কুঁৱৰী’ আদি সৃষ্টিৰ লগতে তেওঁৰ ব্যঙ্গাত্মক ৰচনাসমূহ (যিবোৰ ‘কৃপাবৰ বৰুৱা’ ছদ্মনামত লিখা হৈছিল) আজিও জনপ্ৰিয়। তেওঁৰ কালজয়ী সৃষ্টি “অ’ মোৰ আপোনাৰ দেশ” বৰ্তমান অসমৰ ৰাজ্যিক সংগীত হিচাপে পৰিগণিত। এইগৰাকী মহান সাহিত্যিকে অসমীয়া ভাষাৰ উন্নতি আৰু প্ৰসাৰৰ হকে অহোপুৰুষাৰ্থ চেষ্টা কৰিছিল আৰু সাহিত্যৰ জৰিয়তে অসমীয়া জাতীয় চেতনা জগাই তুলিছিল।
লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা বিষয়ে চমুকৈ লিখা[5-10 Marks]
ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষৰ দশকত অসমীয়া সাহিত্যই যি গতি লাভ কৰিছিল, তাৰ মূলতে আছিল ‘জোনাকী যুগ’ৰ সাহিত্যিকসকলৰ অৱদান। সেইসকলৰ ভিতৰত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা (১৮৬৪-১৯৩৮) আছিল সৰ্বোচ্চ শিখৰৰ ব্যক্তি। তেওঁ কেৱল এজন লেখক নাছিল, বৰং আছিল অসমীয়া জাতিৰ সাংস্কৃতিক চেতনাৰ প্ৰতীক, যাক অসমীয়া ৰাইজে মৰমেৰে ‘সাহিত্যৰথী’ আৰু ‘ৰসৰাজ’ উপাধি প্ৰদান কৰিছিল।
সাহিত্যিক জীৱনৰ আৰম্ভণি আৰু ‘জোনাকী’ৰ ভূমিকা:
বেজবৰুৱাৰ সাহিত্যিক যাত্ৰা কলিকতাত পঢ়ি থকা দিনতে আৰম্ভ হৈছিল। সেই সময়ত অসমীয়া ভাষাৰ অস্তিত্ব সংকটজনক হৈ পৰিছিল। এই সংকটৰ সময়তে চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা আৰু হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ সৈতে লগ হৈ তেওঁলোকে ১৮৮৯ চনত ‘জোনাকী’ আলোচনী প্ৰকাশ কৰে। এই আলোচনীখনেই আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ ভেটি স্থাপন কৰাত মুখ্য ভূমিকা পালন কৰে। ‘জোনাকী’ৰ জৰিয়তে বেজবৰুৱাই অসমীয়া সাহিত্যত ৰোমাণ্টিকতাবাদৰ সূচনা কৰিছিল।
সাহিত্যৰ বহুমুখী অৱদান:
বেজবৰুৱাই সাহিত্যৰ কোনো এটা বিশেষ ধাৰাতে নিজকে আৱদ্ধ নাৰাখিছিল। তেওঁ আছিল এগৰাকী সৰ্বজনীন লেখক।
- চুটিগল্প: তেওঁক সৰ্বসন্মতভাৱে অসমীয়া চুটিগল্পৰ জনক বুলি কোৱা হয়। তেওঁৰ ‘সুৰভি’, ‘সাধুকথাৰ কুঁকি’ আদি গল্প সংকলনসমূহে অসমীয়া কথাসাহিত্যক এক নতুন মাত্ৰা প্ৰদান কৰিলে।
- ৰম্যৰচনা আৰু ব্যংগ সাহিত্য: ‘কৃপাবৰ বৰুৱা’ ছদ্মনামেৰে লিখা তেওঁৰ ৰম্যৰচনাসমূহ আজিও সমাদৃত। এই ৰচনাসমূহে সমাজৰ ভণ্ডামি, অন্ধবিশ্বাস আৰু ৰাজনৈতিক দুৰ্নীতিৰ ওপৰত তীব্ৰ কটাক্ষ কৰিছিল।
- নাটক আৰু কবিতা: ‘চক্ৰধ্বজ সিংহ’, ‘জয়মতী কুঁৱৰী’ আদি নাটকে বুৰঞ্জীমূলক চেতনা জগাই তোলাৰ লগতে ‘কদম কলি‘ৰ দৰে কবিতা পুথিয়ে তেওঁৰ কবি প্ৰতিভাৰ উমান দিয়ে।
- জাতীয় চেতনা আৰু গীত: তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত কালজয়ী গীত “অ’ মোৰ আপোনাৰ দেশ” কেৱল এটি গীত নহয়, ই অসমীয়া জাতিৰ পৰিচায়ক আৰু বৰ্তমান অসমৰ ৰাজ্যিক সংগীত।
সামৰণি:
লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই তেওঁৰ জীৱনকালত কেৱল সাহিত্য সৃষ্টি কৰাই নাছিল, তেওঁ অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যক স্বকীয় মৰ্যাদা আৰু স্বীকৃতি দিছিল। তেওঁৰ অৱদান অবিহনে আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ ইতিহাস অসম্পূৰ্ণ হৈ ৰ’ব। তেওঁ চিৰদিন অসমীয়া সাহিত্য আকাশৰ এক উজ্জ্বল নক্ষত্ৰ হৈ জিলিকি থাকিব।
লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা বিষয়ে চমুকৈ লিখা [5-10 Marks]
লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা (১৮৬৪-১৯৩৮) আছিল আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ নৱজাগৰণৰ অন্যতম মুখ্য কাণ্ডাৰী। তেওঁক অসমীয়া চুটিগল্পৰ জনক বুলি জনা যায় আৰু সাহিত্যক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অনবদ্য বৰঙণিৰ বাবে তেওঁক ‘সাহিত্যৰথী’ আৰু ‘ৰসৰাজ’ উপাধিৰে বিভূষিত কৰা হৈছে। কলিকতাত পঢ়ি থকাৰ সময়ত তেওঁ চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা আৰু হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ সৈতে মিলি ‘অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভা’ গঠন কৰে আৰু ১৮৮৯ চনত ‘জোনাকী’ আলোচনী প্ৰকাশ কৰে, যি অসমীয়া সাহিত্যত ৰোমাণ্টিক যুগৰ সূচনা কৰে।
বেজবৰুৱাৰ সাহিত্যিক প্ৰতিভা বহুমুখী আছিল। তেওঁ সাহিত্যৰ প্ৰায় সকলো শাখাতে দক্ষতাৰে কলম চলাইছিল— কবিতা, নাটক, গল্প, উপন্যাস, প্ৰবন্ধ, সমালোচনা আৰু শিশু সাহিত্য। তেওঁৰ ‘সুৰভি’, ‘সাধুকথাৰ কুঁকি’ আদি গল্প সংকলন আৰু ‘পদ্ম কুঁৱৰী’ৰ দৰে উপন্যাসে অসমীয়া কথাসাহিত্যক সমৃদ্ধ কৰিছে। তদুপৰি, তেওঁৰ ‘কৃপাবৰ বৰুৱা’ ছদ্মনামত লিখা ব্যঙ্গাত্মক আৰু হাস্যৰসাত্মক ৰচনাসমূহে সেই সময়ৰ সমাজৰ অন্ধবিশ্বাস আৰু কু-সংস্কাৰৰ ওপৰত তীব্ৰ কটাক্ষ কৰিছিল।
নাটক ৰচনাতো বেজবৰুৱাৰ অৱদান উল্লেখযোগ্য। তেওঁ বুৰঞ্জীমূলক নাটক যেনে— ‘চক্ৰধ্বজ সিংহ‘, ‘জয়মতী কুঁৱৰী‘ আৰু সামাজিক নাটক যেনে— ‘লিতিকাই’ ৰচনা কৰি অসমীয়া নাট্য সাহিত্যক এক নতুন মাত্ৰা প্ৰদান কৰে। তেওঁৰ কবিতা পুথি ‘কদম কলি’-এ অসমীয়া কাব্য সাহিত্যৰ ভঁৰাল চহকী কৰে। শিশুসকলৰ বাবে তেওঁ লিখা ‘বুঢ়ী আইৰ সাধু’ আৰু ‘ককাদেউতা আৰু নাতিল’ৰা’ আজিও জনপ্ৰিয়।
বেজবৰুৱাৰ দেশপ্ৰেমমূলক গীতসমূহৰ ভিতৰত “অ’ মোৰ আপোনাৰ দেশ” বিশেষভাবে উল্লেখযোগ্য। এই গীতটো বৰ্তমান অসমৰ ৰাজ্যিক সংগীত হিচাপে স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত। সামগ্রিকভাৱে, লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই তেওঁৰ সাহিত্যকৰ্মৰ জৰিয়তে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ ভেটি মজবুত কৰে আৰু অসমীয়া সমাজত জাতীয় চেতনা জগাই তোলাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁৰ কৰ্মৰাজি অসমীয়া সাহিত্যৰ অমূল্য সম্পদ।
