লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ গল্পৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল:
১. ৰসৰ আধিপত্য:
তেওঁৰ প্ৰায়বোৰ গল্পতে হাস্যৰস আৰু ব্যংগৰ প্ৰাধান্য দেখা যায়। সমাজৰ খুঁত-খুন্দাবোৰক তেওঁ নিপুণ ব্যংগৰ মাধ্যমেৰে উপস্থাপন কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও কৰুণ ৰস, বীভৎস ৰস আদিও স্থানীয়ভাবে প্ৰকাশ পাইছে।
২. স্বদেশী আৰু লোকজ উপাদান:
তেওঁৰ গল্পৰ পটভূমি, চৰিত্ৰ, ঘটনা আদি প্ৰধানকৈ অসমীয়া লোকজীৱনৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা। গাওঁ-সমাজ, সৰল মানুহ, লোকবিশ্বাস, পৰম্পৰা আদিয়ে তেওঁৰ গল্পত জীৱন্ত ৰূপ পাইছে।
৩. নীতিবাচকতা:
বেছিভাগ গল্পৰ শেষত এটা স্পষ্ট নৈতিক বক্তব্য বা শিক্ষা (Moral) থাকে। সমাজৰ দোষ-ত্ৰুটি দেখুৱাই তাৰ সংশোধনৰ বাট উলিয়াই দিয়া তেওঁৰ গল্পৰ এক উদ্দেশ্য।
৪. চৰিত্ৰ সৃষ্টিৰ কৌশল:
তেওঁৰ গল্পৰ চৰিত্ৰসমূহ (যেনে: কৃপাবৰ বৰুৱা, লম্বোদৰ, খাইটা বামুণ আদি) অতি জীৱন্ত আৰু স্পষ্ট। চৰিত্ৰবোৰৰ নামেই সাধাৰণতে তেওঁলোকৰ স্বভাৱ বা পেচাক সূচায়। চমু আৰু ফলপ্ৰসূ সংলাপৰ জৰিয়তে চৰিত্ৰ চিত্ৰণ কৰাত তেওঁ সিদ্ধহস্ত।
৫. ভাষা আৰু শৈলী:
- সৰল, চলিত আৰু মুখৰ ভাষা: তেওঁ সাধু ভাষাৰ পৰিৱৰ্তে সাধাৰণ কথিত ভাষাৰ ওচৰত থকা সৰল গদ্য ব্যৱহাৰ কৰিছে।
- ৰসময়তা: ভাষা অতি ৰসময়, জীৱন্ত আৰু কথোপকথনধৰ্মী।
- উপমা আৰু অলংকাৰ: অসমীয়া লোকজীৱনৰ পৰা লোৱা উপমা (যেনে: “মুখখন কেঁচা লাউৰ দৰে হৈছে”) আৰু হাস্যৰসাত্মক অলংকাৰৰ ব্যৱহাৰ কৰিছে।
৬. ব্যংগাত্মক দৃষ্টিভংগী:
তেওঁ সমাজৰ অন্ধবিশ্বাস, কুসংস্কাৰ, আড়ম্বৰপূৰ্ণ ৰীতি-নীতি, ধৰ্মীয় গোড়ামী, চহকীসকলৰ অহংবাদ আদিক ব্যংগৰ চাবুকেৰে কোবাইছে। ইয়াৰ জৰিয়তে সমাজক সচেতন কৰাৰ প্ৰয়াস কৰিছে।
৭. সংক্ষিপ্ততা আৰু আকৰ্ষণীয়তা:
গল্পবোৰ সাধাৰণতে সংক্ষিপ্ত, ঘটনাৱলী দ্ৰুতগতিত আগবাঢ়ে আৰু শেষত এক অনাৱদ্ধ মোড় (Twist) থাকে, যিয়ে পাঠকক আকৰ্ষণ কৰে।
৮. পৌৰাণিক আৰু ঐতিহাসিক আধাৰ:
কিছুমান গল্প (যেনে: “পদ্ম কুমাৰী”, “লীৰা”) পৌৰাণিক আৰু বুৰঞ্জীমূলক কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত।
৯. সামাজিক দায়বদ্ধতা:
তেওঁৰ গল্পৰ মাজেৰে এগৰাকী সমাজ সংস্কাৰকৰ দায়বদ্ধতা প্ৰতিফলিত হয়। সমাজৰ নেতিবাচক দিশবোৰ ফঁহিয়াই দেখুৱাই তেওঁ সুস্থ সমাজ গঠনৰ ইংগিত দিছে।
উদাহৰণ: “কৃপাবৰ বৰুৱাৰ ঘৰত জুমুচুম” বা “সুন্দৰীৰ সৈতে কথোপকথন” আদি গল্পত ওপৰোক্ত বৈশিষ্ট্যসমূহ স্পষ্টভাবে দেখা পোৱা যায়।
সাৰাংশ: লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ গল্পসমূহ অসমীয়া সমাজ-সংস্কৃতিৰ এখন জীৱন্ত আৰিহ্ন, য’ত ৰস, ব্যংগ, নৈতিকতা আৰু শিল্পসুষমাৰ এক অনন্য সংমিশ্ৰণ ঘটিছে। তেওঁ অসমীয়া গল্প সাহিত্যক এক স্বকীয় আৰু জনপ্ৰিয় ৰূপ দি এক নতুন পথ দেখুৱাই গৈছে।
