লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ একমাত্ৰ কবিতা পুথি খনৰ নাম কি?

লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ একমাত্ৰ কবিতা পুথিখনৰ নাম হল ‘কদম কলি। এই পুথিখন ১৯১৩ চনত প্ৰকাশ পাইছিল।


লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ একমাত্ৰ কবিতা পুথি ‘কদম কলি’ৰ বিষয়ে

লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা (১৮৬৪–১৯৩৮), যিজনক “সাহিত্যৰথী” আৰু আধুনিক অসমীয়া চুটিগল্পৰ বাটকটীয়া হিচাপে জনা যায়, তেওঁ ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক কালত অসমীয়া সাহিত্যৰ নৱজাগৰণত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁৰ অৱদান প্ৰবন্ধ, নাটক, উপন্যাস আৰু ব্যংগ সাহিত্যকে ধৰি বিভিন্ন ক্ষেত্ৰলৈ বিস্তৃত আছিল। কবিতাৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক আছিল অনন্য। তেওঁ বিনম্ৰভাৱে কৈছিল যে ‘কদম কলি’ কিতাপখন তেওঁক এজন মহান কবি বুলি পৰিচয় দিবলৈ লিখা নহয়, বৰঞ্চ নিজৰ পঢ়াৰ সুবিধাৰ্থেহে বিভিন্ন সময়ত লিখা কবিতাবোৰ সংগ্ৰহ কৰা হৈছে।

‘কদম কলি’ ১৯১৩ চনত প্ৰকাশ পাইছিল আৰু ইয়াত মূলতঃ ৮১টা কবিতা আছিল। পিছলৈ তেওঁৰ আন ২৬টা সিঁচৰতি হৈ থকা কবিতা মৰণোত্তৰভাৱে ১৯৬৮ চনত ‘পদ্ম কলি’ নামেৰে প্ৰকাশ কৰা হয়। ‘কদম কলি’ৰ কবিতাবোৰ দৈৰ্ঘ্য আৰু শৈলীত যথেষ্ট ভিন্ন, অতি চুটি কবিতাৰ পৰা দীঘলীয়া আৰু জটিল কবিতালৈকে বিস্তৃত। এই কবিতাবোৰক “অনুভূতিৰ বুৰবুৰণি” বুলিও বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

‘কদম কলি’ৰ কবিতাবোৰে সেই সময়ৰ ৰোমাণ্টিক আন্দোলনৰ বৈশিষ্ট্যসমূহক সামৰি বিভিন্ন বিষয়বস্তু অন্বেষণ কৰে। প্ৰকৃতি আৰু সৌন্দৰ্যৰ প্ৰতি বেজবৰুৱাৰ গভীৰ প্ৰেম আছিল। তেওঁৰ কবিতাবোৰ অসমৰ ভূ-দৃশ্য, ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দৰে নদী, আৰু মালতী, বকুল, জুতী, পদুম আদি বিভিন্ন ফুলৰ বৰ্ণনাৰে ভৰা। তেওঁ প্ৰায়ে গভীৰ মানৱীয় অনুভূতি আৰু সৌন্দৰ্য অন্বেষণৰ বাবে প্ৰকৃতিৰ সহায় লৈছিল।

এই সংকলনত গভীৰ দেশপ্ৰেমমূলক অভিব্যক্তিও অন্তৰ্ভুক্ত আছে। উল্লেখযোগ্যভাৱে, “অ’ মোৰ আপোনাৰ দেশ” কবিতাটো প্ৰথমে বাঁহীত প্ৰকাশ পাইছিল আৰু পিছলৈ অসমৰ ৰাজ্যিক গীত হৈ পৰে। বহুতো কবিতাই দাৰ্শনিক চিন্তাধাৰা, জীৱনৰ ক্ষণস্থায়ী প্ৰকৃতি, মানুহৰ মৰণশীলতা আৰু আধ্যাত্মিক চিন্তাক প্ৰতিফলিত কৰে। “অৱশেষ” নামৰ কবিতাটোৱে ইংগিত দিয়ে যে যদিও শাৰীৰিক জীৱন অস্থায়ী, তথাপি মানুহৰ ভাল কৰ্মৰ সুগন্ধি পৃথিৱীত থাকি যায়। কবিতাবোৰ প্ৰায়ে প্ৰেম, বিৰহ আৰু মানৱীয় সম্পৰ্কৰ জটিলতাকো কেন্দ্ৰ কৰি আৱৰ্তিত হয়।

বেজবৰুৱাৰ কাব্যিক শৈলী সৰলতা, এক সমৃদ্ধ শব্দভাণ্ডাৰ আৰু ভাষাৰ ওপৰত দখলৰ দ্বাৰা চিহ্নিত, যিয়ে তেওঁৰ কৰ্মসমূহক সহজ আৰু আকৰ্ষণীয় কৰি তুলিছিল। তেওঁ বঙালী আৰু পশ্চিমীয়া উভয় সাহিত্যিক পৰম্পৰাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল। পৰম্পৰাগত অসমীয়া উপাদানসমূহক আধুনিক, ৰোমাণ্টিক সংবেদনশীলতাৰ সৈতে মিহলি কৰাৰ তেওঁৰ ক্ষমতাই জোনাকী যুগৰ সময়ত অসমীয়া কবিতাক এক নতুন গতি দিছিল।

‘কদম কলি’ৰ সাংস্কৃতিক আৰু সাহিত্যিক গুৰুত্ব অপৰিসীম। ই কেৱল এজন সাহিত্যিক মহীৰূহৰ একমাত্ৰ কবিতা পুথি হিচাপেই নহয়, আধুনিক অসমীয়া ৰোমাণ্টিক কবিতাৰ এক মৌলিক গ্ৰন্থ হিচাপেও পৰিগণিত। এই সংকলনৰ জৰিয়তে বেজবৰুৱাই অসমীয়া পৰিচয় গঢ়ি তোলাত সহায় কৰিছিল আৰু দেখুৱাইছিল যে অসমীয়া ভাষা জটিল মানৱীয় আৱেগ আৰু দাৰ্শনিক ধাৰণা প্ৰকাশ কৰিবলৈ সক্ষম। তেওঁৰ কবিতাবোৰে অসমীয়া লোকসকলৰ সৈতে গভীৰভাৱে সংযোগ স্থাপন কৰি আহিছে, আৰু “অ’ মোৰ আপোনাৰ দেশ” অসমীয়া গৌৰৱ আৰু ঐক্যৰ এক শক্তিশালী প্ৰতীক হৈ আছে।

More Assamese Q&A: