“জতুৱা ঠাঁচ” হৈছে কোনো এটা ভাষাৰ স্বকীয় আৰু বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ শব্দ সমষ্টি। এই শব্দবোৰৰ আক্ষৰিক অৰ্থ আৰু ব্যৱহাৰিক বা প্ৰকৃত অৰ্থ

যতি চিহ্ন হৈছে সেইবোৰ সংকেত বা চিহ্ন, যিবোৰ লিখিত ভাষাত বাক্যৰ অৰ্থ স্পষ্ট কৰিবলৈ, বাক্যৰ অংশসমূহক পৃথক কৰিবলৈ আৰু পঢ়োঁতে

“লোকগীত” বুলিলে সমাজৰ লোকসকলৰ মুখে মুখে প্ৰচলিত হৈ অহা গীত-মাতসমূহক বুজোৱা হয়। এই গীতসমূহ সাধাৰণতে কোনো নিৰ্দিষ্ট ব্যক্তি বা গীতিকাৰে

“সৰল বাক্য” বুলিলে এনে এক প্ৰকাৰৰ বাক্যক বুজোৱা হয় য’ত কেৱল এটা মাত্ৰ সমাপিকা ক্ৰিয়া আৰু এটা উদ্দেশ্য বা কৰ্তা থাকে।  সহজ ভাষাত,

“অনুৰূপ শব্দ” বা প্রতিশব্দ বুলিলে দুটা বা ততোধিক শব্দক বুজোৱা হয় যাৰ অৰ্থ একে বা প্ৰায় একে। এই শব্দবোৰক ইংৰাজীত

মৌলিক অধিকাৰ হৈছে সেইবোৰ মৌলিক মানৱ অধিকাৰ যিবোৰ দেশৰ সংবিধানত লিপিবদ্ধ কৰা থাকে আৰু সকলো নাগৰিকক নিশ্চিতভাৱে প্ৰদান কৰা হয়। এই অধিকাৰসমূহ অবিহনে ব্যক্তিৰ

ভাৰতীয় সংবিধান অনুসৰি, ৬টা মৌলিক অধিকাৰ আছে, এই অধিকাৰসমূহ সংবিধানৰ তৃতীয় ভাগৰ ১২ ৰ পৰা ৩৫ অনুচ্ছেদত উল্লেখ আছে।  মৌলিক